Loslaten

Loslaten is misschien wel het meest gebruikte woord in een yogales. Je voelt spanning of weerstand in een houding, fysiek en vaak ook mentaal. En dan zegt de docent: 'laat maar los'.

 

Alsof dat zo makkelijk is...Dat is het inderdaad niet en daarom word je er ook steeds opnieuw aan herinnerd. 

 

Loslaten is ook een van de 7 innerlijke houdingen van de mindfulness.

Natuurlijk proces

Leven is loslaten. Iedere dag dat we ouder worden laten we een stukje van onszelf los. Er zijn alleen nog herinneringen aan wat geweest is. En er ontstaat ruimte voor nieuwe ervaringen. Loslaten van het oude, om ruimte te maken voor het nieuwe.

 

Zoals een boom die zijn blad verliest in de herfst om in de lente  weer een fris bladerdak te ontvangen. En die uiteindelijk sterft en weer wordt opgenomen in de aarde, waaruit weer nieuwe jonge boompjes opbloeien. Een heel natuurlijk proces.

 

Wat is er dan zo moeilijk aan?

Als mens zijn we geneigd vast te willen houden wat was en verlangend uit te zien naar wat gaat komen. Dat wat de prettige ervaringen betreft. Nare ervaringen willen we vaak liever niet eens echt voelen, we verbannen ze uit ons bewustzijn totdat ze zich weer aandienen wanneer we op ons kwetsbaarst zijn.

 

We klampen ons vast aan wat we willen of duwen weg wat we niet willen. Alsof we daadwerkelijk controle kunnen uitoefenen over wat we ervaren. En dat is natuurlijk onzin. Ervaringen zijn er gewoon, we kunnen hooguit beïnvloeden hoe we er zelf op reageren. Toch?

 

Ssssstress

Maar als we gestresst zijn dan vernauwd onze blik. Gek genoeg gaan we er dan juist in geloven dat je alles onder controle moet zien te krijgen. Nog meer stress want het werkt niet. Nog meer controledrang etcetera. Zo raak je al snel in een negatieve spiraal.

 

Op dat soort momenten is mindfulness heel waardevol. Even uitzoomen. Kan ik mijn malende gedachten er even laten zijn en mijn aandacht openen voor mijn adem of voor geluiden om me heen? Wat vraagt dit moment?

 

Uit je hoofd

Hoe meer je vanuit je hoofd leeft, hoe minder je in contact bent met het natuurlijke ritme van komen en gaan, ervaren en loslaten. Levend in je hoofd mis je de ervaring van je leven zoals het is, zoals je het zou kunnen voelen, ruiken, proeven, horen. Nu.

 

Als je meer leeft vanuit je hele zijn, in contact met je lichaam, dan ben je ook meer in contact met je eigen natuurlijke ritme. Je voelt je letterlijk meer mens,  goed voor je levenslust en creativiteit. En om daar te komen hoef je helemaal niets te doen, alleen maar iets te laten. Let it be.